25-10-16

toeval een vallend blad uit de tijd

 

Nog even voor ...


En zie de eenzaamheid
is traag als de avond
een vlinder in z'n cocon

morgen wordt hij wakker
en is het lente
dan leidt zijn spoor

naar een klaproos

de kleur van een vrouw
met de geur
van verlangen

haar gemis als een rode stengel.

Slaapwel.

 

***

  

Het is ochtend
en het koper van oktober
valt uit de bomen.

Woorden
als vallende bladeren
uit m'n gedachten.

Die een niet toevallige lezer samenharkt.

 

 

PS.
Toeval bestaat niet,zei de man.
Alsof we voorbestemd waren
om elkaar te ontmoeten.

Bent u misschien schrijver of poëet?
Ach. Wat ben ik meer dan
een dromer die baadt in het late zonlicht. Op een bank.

Ik geloof zijn stelling niet.

Natuurlijk bestaan er mensen in je leven
die je toevallig tegenkomt.
En die je nooit vergeet.

Maar wat doe je dan met dat toeval nadien?

 

 

 

 293.094

De commentaren zijn gesloten.