22-10-16

Muren van verleden tijd

 

 

Zoals men zegt dat iets iemand op het lijf geschreven is, zo kan het met een huis.
Hoe het huis in haar lichaam woont. Hoe het, als een taal, in het lichaam geschreven is. Pas wanneer het lichaam in een ander huis komt wonen, weet men dat.
Dan heeft het plotseling zijn heel eigen herinneringen aan het voorbije huis.

Uit 'Kleine dagen' - pag. 115 - Bernard Dewulf

 

 

Mijn huis is nog niet voorbij.
De trappen worden voorzichtiger
met de dag. En mijn jaren.
Ze dragen mij. Doorzichtiger.

Trap op, trap af.

Alsof ik een koolmeesje was.
Uit een gedicht van Gezelle.
Terwijl ik slechts een doodgewone huismus ben.
Van ochtend naar avond. Van bed naar bed.

In dit stenen nest.

Verzamel ik mezelf.
En het leven.
De lusten en de lasten.
Tussen de liefde en de leegte.

Ze bekleden mijn uren. Muren van verleden tijd.

 

17-11-15

 

 

 

http://uvi.skynetblogs.be/archive/2015/11/17/mijn-tweede-...

 
uvi.skynetblogs.be
Zoals men zegt dat iets iemand op het lijf geschreven is,zo kan het met een huis.Hoe het huis in haar lichaam woont. Hoe het, als een...

 



 

 

Commentaren

Doet me denken aan mijn ouderhuis dan onlangs verkocht is.

Gepost door: merel | 22-10-16

Reageren op dit commentaar

tja, herinneringen groeien op vreemde plekken.

mooie avond nog, merel.

Gepost door: uvi | 22-10-16

De commentaren zijn gesloten.