15-10-16

ontvreemd

 

Ik ben er altijd wel weer goed voor, dacht hij,
als er iemand ontploft.
Even later zat de krekel weer in elkaar. Hij fronste
zijn wenkbrauwen, trok z'n knieën tegen zijn kin en
liet zijn jas even wapperen. Alles werkte.

Hij bedankte de boktor. Maar toch stapte hij somber
de deur uit, want zijn vrolijke gedachten had de boktor
ongemerkt achter gehouden. Die kan ik vandaag
best gebruiken, dacht hij.

Uit 'Misschien wisten zij alles' - pagina 321 - 322 - Toon Tellegen

 

 

Ik zou wel wat vrolijke gedachten
kunnen gebruiken, dacht ik vanmorgen.
Toen de pannen naar de regen luisterden
en de gordijnen naar de wolken keken.

Maar iemand moet ze ontvreemd hebben.

Gewoon gestolen uit mijn hoofd.
Toen ik wellicht even onoplettend was.
En nu moet ik verder zonder.
In de Krant vond ik ze niet. Ook de radio had enkel wat slecht nieuws.

Wil de dief
of de eerlijke vinder mijn vrolijke gedachten terugbrengen.
Asjeblief.

 

 

PS.
Zo dadelijk ga ik onder de douche.
Lang en zalig.
Tot ik een nieuwe man ben.

Blinkend van geluk.

Dat kleine, je weet wel.
Niet te huur en niet te koop.
Alleen te vinden, als je niet zoekt.

 

292035

 

09:09 Gepost in Dagboek | Tags: toon tellegen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

Commentaren

warme waterstralen
een fris gepoetst varkentje
het helende water spoelt de hersenmassa schoon
en van binnen en van buiten
glim je een nieuw soort roze

Gepost door: Marifleur | 16-10-16

Reageren op dit commentaar

la vie en rose...

maar als een varkentje had ik me nog niet bekeken...

Gepost door: uvi | 16-10-16

De commentaren zijn gesloten.