09-10-16

Indrukken

  

Vingerafdrukken op het venster

Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken
op het venster, waarachter een kind dat niet kan slapen
te wachten staat op de dag. Uit aarde komt nevel,

uit verdriet een soort ach. Wolken
zorgen voor vijfentwintig soorten licht.
Eigenlijk houden ze het tegen. Tegenlicht.

Het is nog te vroeg om nu te zijn. Maar de rivieren
vertrekken alvast. Ze hebben het geruis
uit de zilverfabriek van de zee gehoord.

Dochter naast me voor het raam. Van haar houden
is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden.
Vogels vinden in de smidse van hun geluid

uit, uit, uit.

~Herman de Coninck

 

... 

 


Voor de vingerafdrukken
ligt er sneeuw
over het blad.

Een vlakte die wacht.

Zoals nacht op dag.
En vlokken op hun val.
Het verlaten van de hemel.

Voor de aarde.

 


PS.
Het koper van oktober
blijft zomeren.
Alsof er geen einde aankomt.

De herfst lijkt wel een oud meisje
waaronder een vrouw schuilt.
Vooraleer ze winter wordt.

Van gemis.
Dat kille gat waarin het tocht
van verlangen.

 

 291512

De commentaren zijn gesloten.