28-09-16

De tranen van een burgmeester


... Ik geloof dat.
Maar dat verplicht de burgemeester nog niet om tijdens dat interview emotioneel te worden.
Hij weet op het moment zelf ook wel wat de impact daarvan is.

PC

...

Beste P.,

u bent wellicht een man van de ratio.
Kennis is geluk. Ik hoop het voor u.

U weet, ik vermoed.

Zelf ben ik een man van de emotie.
Diep verdriet en hemels geluk.
Ze liggen dicht bij mekaar.

En jawel, ik ben al eens in tranen uitgebarsten.
Zonder tv in de buurt.
Maar wel op het werk. Gênant.

En toch kies ik voor het weke en weemoedig jongetje.
Ooit was ik een kei. Gevoelloos.
Om een v-echtscheiding te overleven.

Geloof me, ik wou dat ik weer eens kon wenen.

 

...

 


De burgemeester, keurig in pak met afgeborstelde taal,
werd plots een gebroken jongetje.
Toen hij sprak over de dood van z'n vader. Bij Friedl' Lesage.

Meteen daarna had iedereen z'n mening en oordeel over deze ingehouden tranen.

De sociale media en de échte
kijken diep in de ziel van hun slachtoffers.
Harde heelmeesters met wrede diagnoses.

Ik heb het moeilijk met deze kakelende medemens.

En dan maar verlangen naar ingetogen stilte.
Eilanden van rust in de drukte.
En Dirk De Wachter aanbidden als de nieuwe Heiland.

Van het kleine on'geluk.

 

 


PS.
Soms kan ik me niet bedwingen en reageer. Op FB. Zoals hierboven.

Touché - zondagochtend - radio1

Overigens ben ikzelf ook een gelovige. In het 'evangelie' volgens Dirk dW. En z'n blijde boodschap.

 

290613

De commentaren zijn gesloten.