25-09-16

Met of zonder

 

 

Goede morgen Jan,

mag ik hiermee beginnen. Gewoon om mezelf te situeren.


2009 was mijn annus horribilis.
Dertien maanden woonde, leefde ik op zolder. Slapen, koken, enzoverder.
Onder de pannen. Bij een hitte van meer dan 35° in augustus.
Zelfs toen ik op 6 augustus een schouderoperatie kreeg.
Zes weken in zo'n harnas stak om de arm niet te bewegen en zes maanden revalidatie.

En waarom?

Omdat mijn dochter na dertien jaar Senegal met haar gezin en ganse bezit terugkwam.
Twee euro op zak en vijftigduizend euro schuld. Voor iets wat ze achterliet.
Zij lagen in mijn bed en bad, chaise longue en wat er van het huis nog overschoot.
Dat was januari. Maar het ergste moest nog komen.
In december werd ze voor drie weken opgenomen in GHB.

Toen stond ik op rond zes om de drie brooddozen te maken. Briefje ernaast
met wat erin moest. Dan naar school. Naar de kliniek in de namiddag, koken, enzoverder.
Op 25 december om 14 u, mocht ik ze gaan ophalen. En naar haar moeder brengen voor een weekje.

Ik kwam terug thuis, trok de stekker uit de telefoon, ontkoppelde m'n gsm van de satelliet.
En legde mij op het kinderbed van m'n dochter op zolder.
Niemand in huis. Ik kon aan mijn feestmaaltijd beginnen: een pakje Duyvis-nootjes.

Nooit zo'n mooie Kerstmis gehad.

Dit verhaal stopt niet, Jan. Het duurt nog altijd verder.
Ondertussen heb ik mij bekwaamd als struisvogel tijdens de week.
Trachten te vergeten is een heerlijke luxe.
Onverschilligheid lonkt als een barmhartig goed.

Mag ik dit zeggen, Jan.
Zou ik dit mogen stellen: als elk koppel nu eens zelf zou mogen beslissen: met of zonder.
Maar ook al in de jaren zestig waren voor de anderen, "die zonder" egoïsten.

Voor mezelf heb ik altijd geweten dat ik gelukkiger was geweest zonder.
Ook toen ik er geen had. Tien jaar lang. (In een huwelijk).
De toekomstige moeder dacht daar anders over.
Maar het is deze oude opa die nog altijd zorgt voor het nageslacht.
Met veel verdriet.

Als we nu eens gewoon mekaar respecteerden: met of zonder.
In het verdriet van 'met of zonder'.

 

 

 

PS.
Het leeft weer onder de mensen, blijkbaar.
Een leven met of zonder kinderen.
Dat was in de jaren zestig niet anders.
Meteen kreeg je een bijpassende stempel.
Egoïst of edelmoedig.
 
Mijn tekst is een reactie op de Blog van JM.
 
 

 

De commentaren zijn gesloten.