22-09-16

het is altijd nu

  

De zomer en de late rozen
zijn zacht ontblaadrend uitgebloeid;
het bloedend vuur, het heete blozen
tot oud octobergoud vergloeid.

de groene vlammen van de boomen
– bestorven bruin en wingerdrood –
zijn van hun donkre drift benomen
o dag, o droom van blauw en goud!

het licht hangt in de honigraten
den vensters als een vochtig vlies
en morgenzon in de gelaten
waarin bij nacht de droefheid wies.

etcetera...

 

H. Marsman

 ...

 

Een nieuwe herfst,
een oud gedicht
dat uit het koper valt...
 
Zo blijkt nog maar eens dat
de inhoud altijd dezelfde is,
maar dat het de vorm is die het gedicht (liedje, etc.) maakt.
 
Er was altijd herfst, liefde en eenzaamheid...
maar de tijd bezingt en beschrijft
de emoties en de eeuwigheid
 
tot een hedendaags genieten. Het is altijd nu.
 
 
...
 
 
Een rijpere vrouw droeg een banaan op haar T-shirt ter hoogte van haar tepelhoven, terwijl elk zinnig mens weet dat je fruit beter kunt scheiden van erogene zones. Een derde dame verhulde haar naaktheid in een T-shirt met de tekst: happy at the weekend. Daar ging iets triests van uit, te meer omdat de woensdag nog maar pas was aangebroken.

Die vrouwen hadden met elkaar gemeen, en met talloos veel andere personen, dat zij op zoek waren naar de liefde zonder dat met zoveel woorden te zeggen. Iedereen is op zoek naar de liefde, altijd, hoewel weinig mensen dat gemakkelijk zullen toegeven. Het is wat ons verbindt, of wij nu kloosterzuster zijn of biatlonbeoefenaar. Zelf denk ik ook regelmatig aan de liefde, dat vreemde verschijnsel dat begint met een zoen en niet zelden eindigt in een rechtszaal. Soms praat ik liever over andere dingen. Zoals keukens van Donald Muylle, vliegdekschepen in de Pacific of...

 Uit: Mulders Weekend-Knack.

 

Kijk, beste lezer,
dit bedoel ik dus. Ik zie Marsman niet meteen
een gedicht construeren over het geribbelde goud van tepelhoven.
Of het hete blozen van haar honingraat.
 
Misschien was hij wel gek op tuinieren.
Maar tepelhoven onderhouden, neen.
Een bedje jonge sla in september. A la Kopland. Jawel.
 
En een oude bok die al begint te saliveren. Het kan.
 
Misschien had hij ooit zoiets in gedachten.
Maar dan met oudere woorden en een lange ee,
bij open lettergrepen. Die hij zedig zou bekleden.
 
Maar zelfs met zijn grootste verbeeldingskracht,
zou hij geen banaan zien bewegen rond de erogene zones.
Zo hij al wist waar die gelegen waren. Geografisch. In illo tempore.
 
Mulders daarentegen.
Voor het overige moet ik toegeven dat ik meer denk
aan lust en liefde dan aan de keukens van Donald Muylle.
 
 

 

 
 
290219

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.