20-09-16

de stilte van het licht

lamcc80a834-7a73-11e6-b061-fd0e337e829b_original.jpg

 

Zie de Google-beelden uit de slachthuizen: het neonlicht is koud en ongenadig, alsof het zelf mee snijdt. En zie dit beeld, dat tenslotte ook een offerdier laat zien: het zachte licht komt van hoog en is genadig. Het belicht ten volle de prachtige vacht, haar weelderige textuur, en de sensuele vormen van het dier.

Het is zonder meer een ode aan de schoonheid van zo’n lam, maar ook aan de verf én aan de toewijding van de schilder, die hier vlekje na vlekje, met een bijzondere zorgzaamheid en, ja, een in wezen erotische bezieling te werk is gegaan.

De houding van dit lam is niet toevallig. Ze komt overeen met de pose waarin overleden martelaars en martelaressen vaak werden afgebeeld. In zichzelf gekeerd. Met aanvaarding, overgave en toch een zweem van rouw.

Hoe schijnbaar eenvoudig ook, dit schilderijtje barst van de religieuze betekenissen. Tegelijk is het een gewoon, virtuoos geschilderd stilleven. Precies daarom koester ik het. Omdat het zo organisch het zinnelijke en het sacrale, het heilige en het profane, het vlees en de geest, het onvermijdelijke slachthuis én de genade van het levenslicht verenigt.

 

Uit: Reflector - ziet een beeld en denkt aan kunst.

De stilte van het lam - 

 

 

 

Het licht wordt later wakker. Morgen begint de herfst.
Ella scheurt de ochtend open.
Zij weent. Huilt. Niet voor de eerste keer.

Wat mij vooral treft is de zwijgende stilte van de ouders.

Onverstoord gespen ze verder.
Het wielerkarretje en het zitje op de fiets. Voor Milo en zus.
Het ritueel van de onverbiddelijke haast.

Ingetogen maar kordaat.

Ik was anders. Nerveuzer en verward.
L. weent. Neus tegen het raam.
De mevrouw die haar oppast heeft haar vast.

Ik scheur me los uit het afscheid. Jaren zeventig. Vorige eeuw.

 

 

PS.
Mijn ochtenden worden radelozer. In de Krant
vind ik zelden hoop. Of schoonheid.
Ofschoon de krant zwijgt, weent hij geweld.

Onrecht en machteloosheid. De wolven lossen hun prooi niet.

Gelukkig schrijft Dewulf tegengif.
Het vernuft van verf.
De stilte van een lam.

Al hoor ik in de verte de slachter.

 

 

 290010

De commentaren zijn gesloten.