02-09-16

Bladergenot

Steinz schreef in 2010 De duivelskunstenaar, een boek over het Faust-thema. Misschien had hij stiekem wel zo’n deal afgesloten, vreselijk maar aantrekkelijk: de toegang krijgen tot alle boeken van de wereld in ruil voor een leven. En misschien heeft hij heel even gedacht dat er wat te ritselen viel. Maar nee, ook deze vriendelijke, prachtige man werd geen geschenken gegund. Met al zijn boeken, meer dan vijftien, geloof ik dat hij zich tegen die magere, legalistische faustiaanse uitwisseling verzette. Al zijn boeken zijn genereus en royaal.

Ik had de ‘dikke Steinz’, zoals zijn leesgids is gaan heten, digitaal in proef gelezen. ‘Probeer wel een hard copy van het boek in handen te krijgen’, gaf hij me mee. ‘De beleving is compleet anders dan digitaal, bladergenot is het mooiste dat er is bij dit soort folianten.’ Voortdurend bladergenot, dat is inderdaad de grootste sensatie bij de boeken van Steinz. Bestaat ook bladerpijn, voor dat droevige besef dat we het voortaan met deze bladerboeken zullen moeten doen?

Uit: Bladergenot

 

 

Er zijn vele soorten.

Die van de stilte en het zwijgen,
die van het horen
en de muziek van ruisend koren.

Het spreken van een beek.
En het zuchten van haar komen.
O, wat blader ik graag door haar.

Als zij mij naakt doorheen haar alfabet jaagt.

 

 

 


PS.
Dan lees ik zo'n column en dan ben ik weer blij
dat er 26 letters bestaan.
Om in te wonen. Zo'n alfabet als een letterkundig huis.

Waarvan de muren hopen
dat het zinnen worden. Met vele o's.
Om klaar te komen.

Tussen alpha en omega. Een leven lang van woorden.

 

 

 288628

 

De commentaren zijn gesloten.