30-08-16

Het gezeefde wit

 


sneeuw
en rijp op de bomen
benaderen

het onbeschreven wit

de textuur
van een vlok
in haar vrije val

naar de donkere aarde

misschien
is dat wel de enige weg
van barmhartigheid

om woorden te verdragen op wit.

 

 

 

PS.
Het blijft een gevecht.
Om me toe te laten het wit te bedekken.
Omdat het nooit schoner kan.

Dan woordeloos wit.

 

 

288360

De commentaren zijn gesloten.