26-08-16

lezer & verbeelding

 

 Afscheid van een lezer 

 

Breed als de zee
lag het alfabet voor me open.
Een horizon vol omega.

Ze stond aan de kade van m'n zinnen
en wuifde naar mijn woorden.
Tot ik haar niet meer lezen kon.

 

 ***

 

 

Ingenieur van de verbeelding


Ik sprak hem over de poëzie van m'n stad.
Hoe de rokjes metaforen schreven.
Tussen het gewemel. Van de jonge lente.

Over roekeloze pleinen.

Het rijmen van hoge hakken.
En het klikklakken van hun jamben.
Terwijl ze als een sonnet voorbij dreven.

Hij keek me analfabetisch aan.

Hoe kon hij deze schoonheid becijferen?
Ingenieur in zijn machinaal bestaan.
Die niet verder kon kijken dan de exacte kennis.

Van getallen. Het metrum van formules.
Het zuigen van stampers.
En het ophalen van schotbalken.

Terwijl hij achteloos mijn verbeelding onschadelijk maakte.

 

 


PS.
Er leven mensen met ideeën van tastbare materie.
En berekende  zekerheden.
Immuun voor de kracht van verbeelding.

Ik ken er zo.
Wij worden nooit communicerende vaten.
Maar tegenstelde polen.

PS.
De teksten hierboven vond ik terug tussen het oude wit.

 

287976

 

De commentaren zijn gesloten.