23-08-16

De naakte stad

 


De smalle straat perst de lucht samen
tot een licht briesje.
De huizen verzamelen schaduw.
En de koelte kleeft aan hun gevels.

De ochtend hangt
als een lichte jas over m'n schouders.
Ik tel de jamben
en de versvoeten van mijn stappen.

Mijn stad is nog slaperig.
En de haast
slentert als een toerist
over de pleinen.

Dit is mijn uur. Nog voor de hitte toeslaat.

 

 

PS.
Elke dag zie ik mijn stad anders.
Binnen enkele weken fleurt ze weer op.
Wordt ze jong en vrolijk.

Dansen de benen op de fiets.
En daalt de gemiddelde leeftijd
van de bejaarde Alma Mater.

Hier wil ik leven en sterven. Nog enkele jaren.

 

 

PS.
De kleuren verleiden mij. Ik ga binnen.
De pottenbakker werkt ongestoord verder.
Er hangen 17 schilderijen aan de muur.

Eén werk steelt meteen m'n aandacht.
De schilder heeft duidelijk te veel Freud gezien.
Benefits Supervisor Sleeping.

De pottenbakker zegt dat deze schilder beweert "eerst" te zijn.
2010.
Tja, de sleeping beauty van Freud dateert van 1995.

 

 

lucianfreud.png

 

 

287684 

12:47 Gepost in Dagboek | Tags: lucian freud | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

Commentaren

Heel mooi, het gedicht...

Gepost door: Ella Louise | 25-08-16

Reageren op dit commentaar

ik durf zo'n tekst nog altijd niet 'een gedicht' te noemen...

dank.

Gepost door: uvi | 25-08-16

De commentaren zijn gesloten.