10-08-16

alpha

 

ikzelf13906614_10154407253989154_7318076667996774619_n.jpg

Monet tijdens zijn jongere jaren. 

 

 

alpha

achter de zachte ronding
van een brug
wacht de avond

zonder trappen
van vergelijking
eindelijk de rust

van omega.

 

  

Hij kwam van Wervik om mij in levende lijve te ontmoeten.
Van virtueel tot reëel.
En wat ertussen ligt. Het wit tussen de regels.

Wij zien immers zoals we lezen.
Hij door een lens.
Ik door het leven.

Hij verzocht mij om over het bruggetje te gaan.
En mij zo te vereeuwigen. Gestold in de tijd.
Bijna struikelde ik over de trappen.

Beneden was ik weer op aarde. Dichter bij de hemel.
Later
leek mij te krimpen.

Als een warme herfstavond. Met een oud jongetje verkleed als heer.

 

286497 

 

Commentaren

even meende ik ernest hemingway of claude monet ... maar 't moet mijn verbeelding zijn :-)

Gepost door: Kris | 10-08-16

Reageren op dit commentaar

mmm, en kon je zien wie er onder de vermomming zat,
herkenbaar?

Anders zet ik Monet terug... toevallig deze week een kaart gekregen met de schilder...

Gepost door: uvi | 10-08-16

Ik mis les nymphéas. Onder de brug.

Gepost door: Nina | 10-08-16

Reageren op dit commentaar

tja, Nina, de schilder was niet thuis, veronderstel ik...

Gepost door: uvi | 11-08-16

De alpha en de omega. Uvi er middenin en wij ook(nog).

Gepost door: marleen | 10-08-16

Reageren op dit commentaar

van Monet, bedoel je, Marleen...

van onderuit lijkt z'n baard (nog) langer...
ach, die schilders toch.

ik wens je nog een schilderachtige dag.

Gepost door: uvi | 11-08-16

Het was me, een waar genoegen,
Jongetje.

Gepost door: Tom | 11-08-16

Reageren op dit commentaar

wederzijds... jonge kerel. En nu maar polymeren...

Gepost door: uvi | 12-08-16

Dag Uviidus,
Op zoveel plaatsen las ik: "commëntaren gesloten", dat het me verdrietiger dan vroeger maakte...

Ik blader nog steeds
door je bestaan en ik zie
je schaduw door de letters gaan

schuivelend ga je,
tuimelend struikelend en huiverend
maar nog altijd ga je

zoals je altijd al ging:
met dode en levende dichters
onder je arm en bloemen op tafel

en met de Liefde dichtbij.
Tja, dat laatste
stelt me gerust


lieve groet

Gepost door: Marieke | 12-08-16

Reageren op dit commentaar

dag Marieke,

een eeuwigheid geleden lijkt mij je laatste bezoek.
Ik hoop dat het je goed gaat.

De commentaren worden NIET door mij gesloten, maar door het systeem.
Bijgevolg als je een commentaar wil schrijven, tja, dan... haast je langzaam.

Mooi weekend.

Gepost door: uvi | 12-08-16

De commentaren zijn gesloten.