20-10-16

de egel en de denker

 

'NIEMAND WEET NATUURLIJK WAAR IK WOON!'
riep de egel en hij sloeg zichzelf voor zijn voorhoofd.
'Vandaar dat ik nooit post krijg!'

Hij zat in een hoek van zijn kamer onder de struik
en dacht na over zijn eenzaamheid. Niet dat hij iemand
wilde zien, maar hij wilde wel graag eens iets van iemand horen.

Plotseling wist hij wat hem te doen stond. Hij stak zijn stekels op
en liep naar de berk, niet ver van de struik. Daar kraste hij in
de bast, met een van zijn scherpste stekels:

Brieven voor mij gaarne hier bezorgen.
Egel.

Uit 'Misschien wisten zij alles' - pagina 228 - Toon Tellegen

 

***

De overleden man uit Gent die pas na zes tot acht maanden ontdekt werd in zijn flatgebouw (DS 19 oktober) stond bekend als een eenzaat. Uit onderzoek in opdracht van de Koning Boudewijnstichting blijkt dat van alle 65-plussers 3 procent zich ‘zeer ernstig eenzaam’ voelt en 5 procent ‘ernstig eenzaam’ is. Samen gaat dat om 165.000 bejaarde Belgen. Ter vergelijking: Brussel centrum telt 178.000 inwoners.

Pijnlijk gevoel

Het verbaast allicht niet: eenzaamheid neemt toe naarmate iemand ouder wordt. Levenspartners, familie en vrienden vallen een voor een weg. Toch nuanceert Leen Heylen, de onderzoeksleider van Vonk3 en docent ouderencoaching aan de Thomas More Hogeschool: ‘Eenzaamheid is een pijnlijk gevoel dat je op elke leeftijd kan overvallen. Het wordt vooral een probleem als dat gevoel chronisch wordt, want dan heeft het een impact op je levensverwachting.’

Uit : Armoede - ‘Vereenzamen heeft een even grote invloed op de gezondheid als obesitas en roken.’

165.000 65-plussers zijn erg eenzaam - DS 

 

 

Gisteren was ik nog eens onder de mensen.
Een apart publiek. Denkers. En sprekers.
The future is More. Met Rector Torfs in een glansrol.

De verba van de anderen verbleekten al vlug
tot maanlicht.
Onder de flitsende schichten van zijn dubbelzinnige woorden.

Het was alsof hij een column schreef in de lucht. Vuurwerk. 

Het auditorium hing aan zijn lippen. En de handen klapten van plezier.
De andere sprekers waren slechts povere imitatoren.
Ook al deed de Minister en onze Burgemeester verwoede pogingen.

Zou de eloquente meester tijd hebben om eenzaam te zijn, vroeg ik me af.
Deze ochtend voor de spiegel.
Hij bleef het antwoord schuldig.

En keek me even beduusd in de ogen.
Alsof het een zelfonderzoek was.
En toen dacht ik aan de egel.

En de eenzaamheid van mijn brievenbus.

 


Denken is eenzaam op de loer liggen. - Rik Torfs

 

292.589

09:18 Gepost in Dagboek | Tags: rik torfs | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.