02-08-16

Ma solitude

 

Elle ne me quitte pas d'un pas
Fidèle comme une ombre
Elle m'a suivi çà et là
Aux quatres coins du monde

Non, je ne suis jamais seul
Avec ma solitude...

...

 

Toi, ma douce habitude

We verstoppen ze.
Alsof ze niet bij ons hoort.
Een vuile vlek op ons geluk.

We maquilleren ze.
Met een glimlach.
Of een achteloos gebaar.

Wuiven wij ze weg.
Alsof ze niet bestaat.
Tenzij in een boek of op een doek.

Terwijl ze als een schaduw achter ons staat.

 

https://www.youtube.com/watch?v=mIaJ5gkv3kg

...


De troost.
Misschien is dat nog een schoner gezelschap. Dan
la solitude, ma dernière compagne.

Kunnen we meer zijn
voor mekaar. Dan troost?
Dubito.

Nostalgie. Die onbestemde verte.
Op de rand van het nest.
De droom die verder reist dan 'finis terrae'.

O, wat is het heerlijk vertrekken.
En toch thuis te blijven.
De ambachtelijke kunst.

Van een roerloze reiziger.

 

 
 
youtube.com
 
 
PS.
En dan schenkt FB mij vanmorgen deze herinnering. En lees ik de vreemde man. Met wie ik samenwoon.
 
 
285862

De commentaren zijn gesloten.