01-08-16

Verkleed wit

 

 


Deze ochtend nog
vroeg het wit mij:
waarom besmeur je mijn huid

leg je tatoes
over mijn onbeschreven vel
zonder mij te vragen

of je mij pijn doet
met je gekras
van schabouwelijke sjablonen

en of ik wel pas
in de jas
van je versleten alphabet

waarin jij mij verkleedt, alsof ik jou was.

 

 

285806

 

 

Commentaren

Vaak blijft mijn potlood boven het papier blijft zweven, de boom wil niet lukken, de horizon scheef, kortom tekenstress.
Dan geef ik het op en lees ik wat, een boek of het internet. Dan kom ik jou 'tekeningen' tegen, je dagelijkse mooie woordenschat. Je inspireert.

Gepost door: Marifleur | 02-08-16

Reageren op dit commentaar

Dag Marifleur,

"tekeningen", zo had ik mijn dagboek nog niet bekeken.
Dank dat je mij dit schrijft.

Deze ochtend nog herlas ik deze tekst
en werd er verdrietig van.
Omwille van de trappen van vergelijking. De comparatieven (van die échte dichters)
sneden in mijn ziel.

En weer dacht ik aan zwijgen.

Maar tekenen, wat schetsen... jawel, een kromme lijn.
Die wordt dan een horizon.
Of een tak om op te zitten, zingen had ik getikt,
en zo te wachten op de avond...

Het is niet makkelijk je vingers te vertrouwen. En ze wat wit te geven.

Dank voor je woorden.

Gepost door: uvi | 02-08-16

De commentaren zijn gesloten.