21-07-16

Heden vergeten

 

'Ik wil niets zijn,' zei de kraai plotseling.
Zijn stem was schor en zacht. 'Dat wil ik al heel lang.'
'Niets?' vroeg de eekhoorn verbaasd.
'Ja,' zei de kraai. 'Niets'.
...

Alles zijn, dat kan, dacht de eekhoorn.
De mier is alles. Hij stond even stil. Tenminste, dacht hij,
ik kan niets bedenken wat de mier niet is.
Hij liep weer verder. Maar niets? Niets leek hem
het moeilijkste en verdrietigste wat er bestond.
En hij wist niet of iemand dat ooit kon zijn.

Uit 'Heden niet jarig' - pag. 9 & 10 - Toon Tellegen

 

 


Gelukkig heeft dit huis niet alleen een oostenkant.
Daar is het nu al zuiders heet.
Aan de achterkant, het westen, heeft de schaduw zich teruggetrokken.
En ligt nu in mijn tuintje te niksen.

Ach, dat begrijp ik. Tenslotte is de zomer voor hem
het drukste seizoen.
Wat schaduw hier, wat lommerte daar.

Ik lees op mijn terras. Omringd door koelte.
En wat verder zingt de wind. In de hoge bomen.
Zijn backing vocals.

Heden niet jarig, van Toon Tellegen,
sluipt binnen als het rood op de wangen.
Schroomvol.

Ik word diep ontroerd.

 

 

PS.
Zo mag het nog lang zomeren.
Met Toon op het terras en de wind in de bomen.
Het enige wat ik mis, is een wandeling
door de straten van m'n lief, de stad, of langs de vijvers van de Abdij.

Mijn voeten lummelen hier maar wat op en neer.
Ze zijn hun tred en verte kwijt.
Ik leef hier nu als een Vadsige Koning tussen de woorden.

 

 

 

 

 284982

 

 

 

Commentaren

Dag Uvi,
Ik zag dat je enkele mooie woorden postte op mijn blog.
Ik denk dat het tijd wordt dat we elkaar ontmoeten....
Ze heeft gekozen.

Gepost door: Tom | 23-07-16

Reageren op dit commentaar

ik stuurde je zopas een mailtje... hopelijk aangekomen.

Gepost door: Uvi | 23-07-16

De commentaren zijn gesloten.