19-07-16

van zwart naar wit

 

18-07-15

Zonder morsen


Middenin de vlakte van juli
kwam ik je tegen. Ik woon hier, zei je.
Ik keek naar de bloemen. Ja, dat zie ik,
zei ik, en waar leerde je de kunst
om niet lang te duren? Ook hier, zei je.

Je was lenig; en je woorden waren zo
doorschijnend, ik kon je er helemaal
door zien.
En daar lag ik al in het gras
en wat hield ik in mijn hand?
Een oortje, waarin ik het lange woord
'lieveling' uitgoot, zonder morsen.

 


De lenige liefde (4)
~Herman de Coninck

 

 

Weet je wat

ik zo fantastisch aan poëzie vind.
Dat ze niet optelbaar is. En ook niet aftrekbaar
van je belastingen.

Hooguit kan je ze delen.
Maar de negenproef
zal nooit kloppen.

Een boekhouder zal zich ergeren
aan haar foute precisie.
En de chirurg kan ze onmogelijk wegsnijden.

Als een overbodig aanhangsel.

 


PS.
Maar ze zal je raken. Soms. Als een verdwaalde kogel.
Onverhoeds. Als een sluipschutter
je dodelijk kwetsen.

En je zal ontroering bloeden.

 

http://www.hermandeconinck.be/gedichten.php

 

250463 

 ...

19 juli 2016
 
PS.
Op het nieuws hoorde ik daarstraks
dat je weer gerust (en gewetenloos) je zwart geld kan wit wassen.
 
Graag kreeg ik die formule van onze kille Minister
om mijn was tot sneeuwwit te promoveren.
 
Ach, laat ons verkoelen
in de lenige liefde van een kraakheldere dode dichter.
 
 

 

 

De commentaren zijn gesloten.