07-07-16

Vakantieloos

 

 


Hoe de schoenen aan de trap
moe zijn van de avond
en wachten op ochtend

zetels onder een zeil
liggen en zo hun ziel
van schoonheid verliezen

hun zwijgen en verlangen

de dagen zijn vreemd
in dit huis
waar de huid van stilte

geconfisqueerd wordt
tot een luid asiel
voor mijn nageslacht

zonder vakantie.

 

 

 

PS.
Opa wij gaan nooit op vakantie, zegt ze. Nog maar eens.
Het is de litanie van een verveelde puber. Veroordeeld
door de zonden van haar voorgeslacht.

Vanavond vertrekken de meisjes. De jongen blijft nog.

PS.
Vroeger was vakantie:
niet naar school moeten.
De weiden en het hooi, de boeken en de grachtkant.

Ook werken. Bij je grootvader: veva.
Veertien oud, maar al zakken van vijftig op je stoere schouders.
Zwart als de Piet van de Sint, onder het kolenstof, aardappelen enzoverder...

Vandaag is vakantie: weggaan, liefst zo ver mogelijk.
En dan selfies op hun Facebook.
Marieke zit in Mexico. En zij bij opa.

 

283989

 

De commentaren zijn gesloten.