01-07-16

Het geluid van kleinkinderen

 

 

De ochtend wordt weer ingenomen
door banale dialogen
en het lachgeluid van tv-feuilletons

ze kruipen in m'n oren
en hoofd
mijn woorden zijn reddeloos verloren

ik geef me over aan mijn bezet bestaan.

 


PS.
Voor hoelang word ik ondergedompeld in een andere wereld?
Dochter wordt nog maar eens geopereerd.
In de kranten (deze week)
leven oma's en opa's lang en gelukkig met hun kleinkinderen.

Ik ken er andere.
Maar die durven het taboe niet verraden.

PS.
Er zijn er die Skypen
met tranen in de ogen. En de stem. Van gemis en verlangen.
Die op zondagnamiddag ongeduldig wachten met de taart.

Er zijn er die voor hun gebroed op zolder gaan wonen.
Dag en nacht. Meer dan een jaar lang.
Die koken en afwassen.

En blij zijn als "ze" het huis weer verlaten.
Ook als ze braaf en lief zijn.
Maar dàt kan een Krant (en zijn lezers) niet verdragen.


PS.
Hier in dit huis bloeien rozen. En balrozen.
Mrs. Jones liet ze achter. Als bloesemende herinneringen.
Waarin ze zich stiekem heeft verscholen.

Terwijl azuurblauwe luchten en witte bergtoppen
haar bekoren.

 

 

283676

 

De commentaren zijn gesloten.