27-06-16

Morgen vertrekt de maandag

 

 Misschien is het geen wonder dat degenen die van dit model geprofiteerd hebben het verdedigen, terwijl de anderen dat niet doen. Bij mijn progressieve vrienden van de middenklasse is de Brexit een soort ketterij tegen de ware religie. Maar mijn vele kennissen van de werkende klasse hebben genoeg van de manier waarop het Verenigd Koninkrijk wordt bestuurd, genoeg van dit model dat altijd anderen en nooit hen ten goede komt.

Het haalt niets uit om de miljoenen mensen zonder werk of met een precaire baan te vertellen dat ze werkloos zullen zijn als we uit de EU stappen. Het haalt niets uit om gemeenschappen die armer en armer worden, te waarschuwen voor een recessie bij een Brexit. De rijken lezen de armen de les en dat is niet fatsoenlijk.

 Alleen de rijken profiteren van de EU

 


Ooit woonde ik in een dorp.
Een gehucht.
Wat dat ook moge betekenen.

De wereld was er groot.
De hemel hoog
en de heuvels waren bergen.

De Pastoor was God.
Zichtbaar op aarde,
als zijn syndicale afgevaardigde.

Wij zagen hem nu en dan. In de Heilige Mis.
Of thuis als hij met zijn zwarte zak
Sint-Pieterspenning kwam ophalen.

Hij was eerder gevreesd dan geliefd.
Zoals dat toen voor een God betaamde.
Hij frequenteerde dan ook enkel hen die Hem het dichts benaderden.

Zij die de hemel op aarde al bezaten.

 

PS.
Ik herinner mij nog helder, hoe de Pastoor
elk jaar in de lagere school, de jongetjes kwam selecteren
die Ridder mochten zijn. In de Heilige Processie .

Dàt jaar was ik niet bij de Uitverkorenen.
Moeder was razend toen
deze weke krijger al wenend thuiskwam.

Wellicht was ik slachtoffer geworden
van de subtiele Wraak van de man Gods.
Ouders eten groene druiven en de kinderen krijgen er stroeve tanden van.

Later, veel later, toen ik al lang wist, uit ervaring,
vanwaar de kindjes kwamen, vertelde moeder mij:
dat zij ooit, in de biechtstoel, het schuifken gekregen had.
Géén vergiffenis voor haar zonden (des Vlees) dus.

Ondanks het feit dat de Herder aan huis had komen vertellen
dat zij na drie kinderen, niet mochten stoppen,
kwamen er geen schaapjes meer bij.

En moeder had gebiecht dat vader (haar fertiele man)
al voor het zingen de kerk had verlaten.
Tja, gelukkig maar dat ik enkele jaren eerder, vlugger zwom
dan vader zingen kon. 


PS.
Ik huiver bij al dat nieuws verzameld in een Krant.
Liefst zou ik me verbergen in een gedicht.
Mijn schuiloord. Van nutteloze en weerloze dingen.

PS.
Profeten als Verhofstadt en De Gucht.
Hoe kunnen wij dit soort Verkozenen geloven.
Als wij weten hoe zij de weg kennen naar de roompotten van de EU.

Luister naar mijn woorden, maar zie niet naar mijn daden.
Ach, het zal wel een populistisch spreekwoord zijn.

 

 

 

 

 

Foto uit De Standaard - The Founding Fathers -

Kijk naar de pruillip van onze Dienaar van het Volk. - Zij moeten Europa redden.

 

 283341

De commentaren zijn gesloten.