19-06-16

Tussen de liefde en de leegte

 

I

Gedragen door het water
zijn de verhalen mooier, dat is ons geloof,
al weten wij ook beter. Wij,
die er niet toe doen en zijn verbonden
door wat er niet toe doet: mijn zwijgen
dat niet zwemmen kan, mijn aangespoelde woord
dat is geschreven om mijn bestaan te bestemmen
waar het eigenlijk niet hoort.
Wij zijn de vreemden die de zeeën nu vereenden,
de geliefden die nooit vreeën. Tussen ons
ligt de leegte die men lijf aan lijf ontkent.
Wij hoeven niets. Wees alleen en slechts voor even
de onbekende die mij als geen ander kent.

 

Uit: Flessenpost - Dimitri Verhulst
Das Magazin - Zomer 2016

 

Ik heb haar lief.
Maar ze gaf me vele zinnen
die ik niet beminde.

Het was alsof ze me achterliet. In mijn gemis.

Voor ogenblikken
die even aan haar likten.
Alsof haar letters ijsjes waren.

Nu en dan
vind ik zomaar een gedicht
dat mij niet verlaat.

Dat mij koestert
en mij raakt.
In de verte van mijn verlangen.

Voorbij de einder. Van mijn dagelijks bestaan.

 


PS.
Reeds van m'n dertien worstel ik met de 'Poëzie'.
Mijn Muze.
Vele malen maakte ze mij verdrietig.
Zelden gaf ze mij het dagelijks geluk.

Dimitri Verhulst verrast mij. Dit had ik niet verwacht van hem:

Tussen ons
ligt de leegte die men lijf aan lijf ontkent.
Wij hoeven niets. Wees alleen en slechts voor even
de onbekende die mij als geen ander kent.

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=kpoDAnjW5Xs&gl=BE

 
 
www.youtube.com
http://stefbos-fanclub.hyves.nl

 

 

Commentaren

Touché Uvi !

Nina

Gepost door: Nina | 20-06-16

Reageren op dit commentaar

in volle borst...,
zegt men dan ... als het over 'een kogel' gaat.
Maar ook ontroering kan je daar raken.

Zo zag ik gisteren nog een prachtige 'het uur van de wolf'... over Monsieur Khiar.

Gepost door: uvi | 20-06-16

De commentaren zijn gesloten.