19-06-16

Wie ben ik

En dan rijst de uiteindelijke en moeilijkste vraag: wie ben ik? Heel soms overweeg ik: ik zou ze eens moeten stellen aan de geliefden, omdat zij het misschien wel juister weten dan wijzelf.

Zelfportret door de anderen.

Maar ik mag er niet aan denken, ik zou door de grond gaan van schaamte. En schaamte is mijn zandsteen.

Omgekeerd heeft ook nog nooit iemand het mij gevraagd. En gelukkig maar. Uren zou ik nodig hebben om elke geliefde uit te leggen, en dan nog. Terwijl zij misschien na die uren verveeld zouden denken: zo ben ik niet. Net zoals ik dus denk: ik ben niet van graniet. Maar wie ben ik.

Conclusie: net als u ben ik minstens met z’n tweeën, vanbinnen en vanbuiten, zandsteen en graniet, maar eigenlijk met nog veel meer. Intussen ben ik ook, ik noem maar wat, een ­zwaluw, een kanker, een fantoom, en allerhande iemanden in andere hoofden die ik niet eens vermoed.


Uit: Si & la - Graniet - 18 juni 2016  | Bernard Dewulf - De Standaard

 

De andere man

 

Dag vreemde man  

Neem nu vandaag. Of morgen.
Lente of winter.
Telkens ben ik een andere man.

Soms kijk ik in de spiegel.
Om te zien wie ik ben.
Ik vertrouw hem niet.

Ik schrijf woorden.
Om ze nadien te lezen.
Misschien ontdek ik zo wel, wie ik ben.

Ik kijk in de ogen.
Van een geliefde. Spiegel me.
In haar verlangen.

Soms herken ik me.
In de vreemdeling die ik ben.
Ik groet hem vriendelijk.

 

  

PS.
Ooit had ik een vlekkeloos zieltje.
Ik kon er mij in spiegelen.
Zoals ik later wilde worden.

Toen kwam de baard in de keel
En op mijn kin.
De wereld zag er meteen anders uit.

Naast mijn twee zussen,
liepen er ook meisjes rond.
Niet om mee te 'fikfakken'.

Misschien toch wel, maar dan anders.

Het ging nooit meer over.
Meisjes werden vrouwen,
toen ik ouder werd.

Het was altijd een kunst om het meisje in hen te zien
en wakker te maken.
Er slapen er vast nog een heleboel. Die ik niet heb gezien.

Ik ben gedacht en geschreven, verwenst en gewenst.
Gemaakt en gekraakt.
Door meisjes en vrouwen.

Maar wie ben ik, alleen?

 

 

 282546

 

De commentaren zijn gesloten.