18-06-16

De rabarbar en het jongetje

Op de vensterbank bloeien Vlijtige Liesjes. Verder geen vrolijkheid. De keuken nog spartaanser. Een smal gasvuur voor iemand die niet graag kookt. Op de verdieping hangt het behang los. Een twijfelaar onder een rode sprei. Vanuit bed kijkt de bewoner op een kruisbeeld. Onder het slaapkamerraam wacht een hondenmand. Hier is geen plaats voor een vrouw.

Alleen in de moestuin zie ik niets van de schraalheid binnenshuis. Het is een gemengde tuin. Groenten met bloemen aan de rand. De druivelaar heeft zich in een oude kribbe genesteld. De rabarber staat laag voor de tijd van het jaar. Ook de klimbonen hebben het moeilijk. Onder de bladeren van de groene kool zie ik nog net de rand van een bloempot.

Uit: Altijd ergens, altijd iets - 49°19’10,91’’N | 5°93’30,31’’  - De Standaard

O ROMAGNE-SOUS-MONTFAUCON – LA ROBINETTE -  18 juni 2016 om 03:00 uur  | Michiel Hendryckx

 

 

De rabarber staat laag voor de tijd van het jaar.

Ik lees deze woorden en ik moet slikken.
Overmand door ontroering.
Een jongetje uit de Kempen.

Met nog veel later. En nooit meer rabarbar.

Het woord lijkt me nu Arabisch.
Maar de smaak scheurt mijn lippen nog open.
Van het zure sap.

In elke tuin, hof heette die toen,
groeide er rabarbar. A volonté.
Om stiekem te stelen.

Of om te defileren onder een zonneparasol. In volle zomer.

 


PS.
Aan 'Jonge sla' van Kopland, denk ik.
Wanneer ik de zin lees.
Een beeld dat me telkens weerloos maakt. En weemoedig.

Altijd ergens een jongetje gebleven. Nooit een tuinman geworden.


PS.
In mijn geheugen bloeit de rabarber een ganse zomer lang.
Vogens het tuinadvies, lees ik, slechts te oogsten tot de langste dag.

Rabarber oogsten:
Oogsten kan vanaf april tot voor de langste dag (21 juni).
Vanaf dan zijn keert het oxaalzuur stilaan terug vanuit de bladeren naar de stelen en is het niet meer aan te raden om ze nog te oogsten.

 ***

 

 

 282488

 

De commentaren zijn gesloten.