09-06-16

De erfenis

 

'Het gaat mij erom te laten zien dat het fenomeen van de zelfbespiegeling zo oud is als de straat en een verhoogde mate
van zelfbespiegeling treedt altijd op onder dezelfde omstandigheden, namelijk wanneer de noodzaak groter wordt om een onderscheid aan te brengen tussen wat oorspronkelijk is en wat niet, tussen leugen en waarheid, echt en onecht, fictie en werkelijkheid, tussen verzwijgen en openbaren.
Ik geloof niet dat de mensen zo wezenlijk veranderd zijn.
Wat in de tweede helft van de twingtigste eeuw veranderde was de status, het karakter en de kennis van een aantal zaken.
De status van het geheim is bijvoorbeeld ingrijpend veranderd en sowieso betekent zoiets als fictie niet meer hetzelfde
als een eeuw geleden. Zodra er sprake is van een crisis dan komt dat omdat er iets aan de hand is met het onderscheid
tussen het een en het ander, dat is vervaagd, dat is onduidelijker en complexer geworden.'

Uit 'De erfenis' - pagina 80 - Connie Palmen

 


Ochtend. Het zomert aan de oostenkant.
De gordijnen temperen de vroege warmte.
Aan de westkant op het terras
is het nog lente. Koel en groen.

Ik lees enkele bladzijden in 'De erfenis'.

De erfenis van je ouders
krijg je pas als ze dood zijn.
Op Connie hoef je niet zolang te wachten.
Ze is genereus.

Ik begrijp niet hoe ze zoveel rijkdom
kan stoppen in een novelle.
Of zie ik dat ik zo omdat ze blootlegt
wat ikzelf voel en denk?

En vinden anderen dat maar niks?

 


PS.
Het terras is amper enkele vierkante meters (klein of groot).
En hangt boven de tuin.
Een overdekt balkon.

De bomen aan de vijver kijken naar binnen.
De kikkers kwaken al weken, dag en nacht.
En de mussen sjilpen.

Nooit denken ze aan vertrekken.

 

 

281915

De commentaren zijn gesloten.