06-06-16

De ideale man

 

‘Hij dacht aan al die mensen die naar de maan wilden, een verlangen waar hij niets van begreep. Juist de afstand maakte de maan zo schitterend.’...

Misschien dat ze allemaal al wat minder teleurgesteld zouden zijn, als ze wat beter keken naar de dingen. Zoals Binnert ergens opmerkt: het gaat er niet om telkens nieuwe dingen te zien, maar om de diepgang in de banaliteit op te merken: ‘de kunst zit ’m er juist in, had hij tegen Vera gezegd, om de schoonheid te ontdekken in een uitzicht dat je door en door kent. Je hoeft niet te proberen om het voor het eerst te zien, je moet juist kijken met de ogen die het al duizendmaal hebben waargenomen, die versuft zijn geraakt, en die je weer wakker moet schudden door aandachtiger te kijken. Het gold voor zijn achtertuin maar ook voor het vuur waar hij op dat moment, aan de voeten van zijn moeder, naar zat te turen: een schitterend, altijd weer anders uitzicht was het.’

Uit: De ideale man houdt van klassiek en lezen - 

 

Ginder waar de verte ligt
te slapen
zonder de huid
van dit huis

kan ik niet leven

hier is een heerlijk woord
een nest
om in te kruipen
met de geur van een boek

en jij een leeslint om al mijn letters uit te pluizen.

 


PS.
Vroeger waren er cabarettiers.
Kan en Hermans, Seth Gaaikema en Paul Van Vliet.
Ze kleefden aan het podium. Bijna onbeweeglijk.

Toen kwamen de stand-up-comedians.
Teeuwen en Theo Maassen. Ik zeg maar wat.
Meer lawaai dan spreken.

Ze doorkruisten het podium van hot naar her. En stonden
daar te molenwieken. Als windturbines die Doel 2 En Tihange
wilden doen vergeten.

Overacting. Ik heb er nooit van gehouden.

Het was dus schrikken toen Mrs. Jones mij vertelde
dat haar vriendin mij had gezien in een boekenwinkel. En met een dame
stond te palaveren. En dat ik aan overacting deed. Leed.

Misschien kennen anderen mij wel beter, dan ikzelf. Mezelf.

Om mezelf te troosten
las ik nog eens de brief die ik van een klasgenoot kreeg, na een klasreünie:
"Toch nog een dankwoordje aan jou;
jij bent de man die meer dan je evenredig deel bijdraagt aan de goede sfeer en ambience;
dat deed je vroeger in het college en dat doe je nog steeds."

Tja, misschien ben ik wel voor altijd een te enthousiast jongetje gebleven.
Een vreemde trommelaar tussen de grote mensen.

... 

Hij is Vera’s ideale man: ‘Een man met het verstand van een professor en het lichaam van een bouwvakker’. En: ‘ik heb hem helemaal voor mij alleen (...), niemand weet dat hij bestaat’. ...

Alle personages hebben last van de wrijving tussen poëtische verbeelding en banale realiteit.

Binnert ziet dat het helderste. Soms wil hij doodgraag de wereld in. Hij houdt van de herfst, omdat hij dan niet meer op tv hoeft te zien hoe mensen op terrasjes zitten. Net zo goed beseft hij dat hij nooit verder zal kunnen reizen dan in de Russische klassiekers die hij zo geconcentreerd leest. ...

Wie lijdt aan te hoog gespannen verwachtingen, kan iets leren uit ’t Jagthuys.

 Uit: De ideale man houdt van klassiek en lezen - 

 

 281682

Commentaren

Om mezelf te troosten ...

Heerlijk toch te kunnen blijven wie je bent.
Met grote of kleine trom, met luide of zachte trom.
Trommel maar verder doorheen jouw dagen.

Tromgeroffel .....en mijn oren spitsen !

Gepost door: tia | 06-06-16

Reageren op dit commentaar

en de tamtam en de rooksignalen...
ben ik nog vergeten...

Gepost door: uvi | 06-06-16

Ginder waar de verte ligt
te slapen
zonder de huid
van dit huis

kan ik niet leven

hier is een heerlijk woord
een nest
om in te kruipen
met de geur van een boek

en jij een leeslint om al mijn letters uit te pluizen.


Uvi, wat een zaligheid om dit te lezen...
Van het eerste tot het laatste woord, heb ik genoten
maar de slotzin overtreft al mijn verwachtingen
en ik had die willen vinden voor mijn lief !
Ze lijkt me even dierbaar als de roos van Le Petit Prince...

Merci Uvi

Gepost door: e.de Witte | 12-06-16

Reageren op dit commentaar

mooi weekend voor jullie!

Gepost door: uvi | 12-06-16

De commentaren zijn gesloten.