24-05-16

Het onverwachte antwoord

 

Zo ja

 

Was ik hier al eerder en zo ja: bestond ik in je buurt?
Was ik de handen in je schoot, was jij de branding,
ik het strand? Was jij een kale man, en ik een hoed
die ei zo na de straat inwoei? Was ik het suizen van
een schommel, was jij een meisje dat haar ogen sloot
omdat ze aan verdwijnen dacht, terwijl er volgens mij
nog nooit iemand schommelend verdwenen is? Was jij
de dood en ik de zeis waarmee je joeg? Was jij er eerst
en ik het ei? Was jij het antwoord dat ik altijd vroeg?
Zo niet: was je heel eenzaam zonder mij?

 

Bart Moeyaert

 

 

Waar verbergen ze zich,
de antwoorden?
Zijn ze bang? Voor zichzelf
of de vraag?

Ook al sluiten ze je oren,
bakenen ze je twijfel af.
Met de certitude van een glimlach.
In ach, kan zoveel verdwijnen.

Het zachte van gras. Maar ook het harde van een verlaten plek.

 

 

PS.
Dichters breken het wit af.
Ze plaveien het met vragen.

Ja, dat wel, maar de antwoorden die laten ze open.

Zodat het tocht. Van verlatenheid.
God alleen in het diepst van zijn gedachten.

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=g7RnREokLvM&feature=y...

 
 
www.youtube.com
5e single uit "Zwaartekracht en andere verzinsels" (Download via iTunes: http://iturl.nl/sn8XH) http://www.alzheimerliga.be Tekst en muziek: Jonas Winterland ...

 

 

 

 280662

 

08:47 Gepost in Dagboek | Tags: bart moeyaert | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.