11-05-16

De lege kamer


totaal witte kamer

 


 Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken
 nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik

 dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
 de kamer wit maken, nu, nooit meer later

 en dat wij dan bijna het volmaakte napraten
 alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar

 dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale
 zoals wij er lagen, liggen, liggen blijven
 witter dan, samen –

 

Gerrit Kouwenaar 

 

 

 

De lege kamer


Ooit wordt dit blad
een totaal lege kamer
ontheemd van mezelf

en ontdaan van de leegstand
van mijn gedachten
dat armoedig gezelschap

van wat er overblijft aan gemis en onvoldaan verlangen.

 


PS.
Om mijn één oog te sparen, doe ik ze allebei dicht.
Gesloten luiken.
Nu leef ik enkel van binnen. Midden m'n armtierig meubilair.

Mrs. Jones denkt hardop aan Sartre.
Als je eenzaam bent wanneer je alleen bent,
dan verkeer je in slecht gezelschap.

O, zeg ik haar. Maar ik teer op de welstand van anderen.
En luister naar Connie Palmen op de radio.
De avond dat ze de Librisprijs wint.

Nooit meer slapen, heet het programma.

Nooit meer zien, denk ik.
Slechts luisteren naar de armoede. In je hoofd.
Wat een wonder die herluisterbare radio.

Mijn hersenen vullen zich zacht met Connie.

 

http://www.vpro.nl/nooitmeerslapen/speel.POMS_VPRO_384539...

 
www.vpro.nl
Connie Palmen won dit jaar de Libris Literatuur Prijs, de prijs voor de beste oorspronkelijke Nederlandse literaire roman van het afgelopen kalenderjaar, voor haar boek 'Jij zegt het'. Nooit Meer Slapen komt rechtstreeks vanuit het Amstel Hotel in Amsterdam. Na afloop van de prijsuitreiking sprak Ester Naomi Perquin met de Connie Palmen.

 

 

21:47 Gepost in Dagboek | Tags: connie palmen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.