09-05-16

Bekoring

Spijt is een lintworm van de ziel
die je van binnenuit helemaal stuk kan vreten.


Uit 'Alicja in Letterenland' - De Morgen - 21 mei 2014

 

Meen niet dat het zonder gevaar is.
Op een bank gaan zitten
in de schaduw van het lusteloze lover.
Vooral bij 'rokjesweer'.

Voor je het beseft ben je vergiftigd
door spijt.
Dat vilaine sentiment dat je vroeger verzuurt.
Alles waaraan je niet durfde beginnen.

Je stond erbij en je keer ernaar.

De bloesemende meisjes.
Ongrijpbaar. Geplukt door durvers.
Onbegrijpbaar. Al dat heupwiegend gemis.

Spijt sleurt het mee. Tot aan je ouwe dag.
En weer. Blijft het bij kijken. Op een pijnbank.
Op de Grote Markt. Of in het park.

De ballast van het onvoltooid verlangen.
Gelukkig begint dan het grote vergeten.
En het kleine geluk.

Van een plekje schaduw. En de bijziende bekoring.

 

 

 

PS.
De grootte van gemis is recht evenredig met verlangen.
Andersom klopt het ook.


Morgen zal ik de bekoring helder onder ogen kunnen zien.
En zullen mijn handen blindelings tasten.

De textuur van tederheid. De huivering van de huid.

 

PS.
Tweede oog onder de scalpel. Nieuwe lens.

279603

 

 

De commentaren zijn gesloten.