04-05-16

De schrijver melkt het alphabet

 

Schrijvers van nu praten nauwelijks nog over de geur van lente, het kraken van ijs of de dampende mist. We maken er geen woorden meer aan vuil, we hebben er nog nauwelijks woorden voor. Honderd jaar geleden hadden we die nog wel. Ook natuur hadden we nog.

Zijn we iets kwijtgespeeld sinds de tomeloze ontginning van onze kleine kromme navel? Beslist. Niet alleen de natuur, maar ook het zinnelijke genot ervan. En de taal om dit alles op papier te krijgen. Gevoelens beschrijven, daar zijn we goed in, maar ook daar is Timmermans een meester in. Hoe hij het komen en gaan van de seizoenen met woorden schildert, zo vindingrijk, zo eigenzinnig, zodat al je zintuigen worden bediend, doet me duizelen. Maar ook hunkeren naar wat verloren ging.

Uit 'Passage' - Deze week leest Gerda Dendooven een fragment uit Pallieter van Felix Timmermans

De Morgen - 04 mei 2016

 

 

 


Hij was mijn missionaris
van de letterkunde.
Woonde in De Kempen, zoals ik

en aan dezelfde Nete.
De onze was kleiner.
Maar dat vonden wij niet erg.

Kon er iemand sappiger schrijven
dan Timmermans?
Ik betwijfel het.

Het alfabet lékte als het vet van spek
langs je lippen.
Terwijl je zijn zinnen las.

Carpe diem.

En zij die Latijn kenden,
vertaalden dat kortweg als:
'Pluk de dag'.

Kinderen zoals ik,
die in appelbomen kropen
en ook in een koeienstal

wisten dat dit niet lang genoeg duurde.

De Fé, die wist er alles van.
Melk de dag, schreef hij.
En als je ooit voor of aan de uier van een koe zat

dan weet je waarom dat veel juister was.

 

 

 

 

De dichter is een koe. Gerrit Achterberg.

 Lier ligt aan de samenloop van de Grote Nete en de Kleine Nete. (Wiki).

 

279218

 

De commentaren zijn gesloten.