30-04-16

De tulp met groot verdriet

 

Wij, het huis en ik, leven derhalve vaak van onze verbeelding.

...

Ik zou er weleens mijn oor tegen willen houden: dagcrème die diep haar vel indringt.

Toch kijken de ochtend, het huis en ik ­elkaar nog altijd als een sprakeloze drie-eenheid aan. Terwijl de ochtend maar doorgaat.

...

Intussen is nu zij verdiept in de krant, alsof de verwarming vanzelf is gaan tikken. Alsof niemand iets gehoord heeft die ochtend toen zij zich weer klaarmaakte. Terwijl ik inmiddels zelf boven sta onder het water, waar zij zonet nog stond. Maar het is heel ander water.

Intussen heeft zij geen idee. Wij eten het brood alsof er niets aan de hand is. Wat ook zo is. Maar dat is het nu net.

Intussen vergaat de ochtend zoals elke. Maar intussen.

...

Uit "Si & la" - Bernard Dewulf

Dagtaak - Het Weekblad van De Standaard

 

 

 

 

Tien tulpen buigen zich als een alliteratie
over de marmeren dame,
verslenste juffers zijn het,
hun tijd is werkelijk versleten en verstreken

en dan merk ik plots het mirakel

een gelekte druppel ligt op tafel
onderaan de geloken kelk
van die ene mauve tulp

en weer hangt er een traan
te wachten op haar natte val
ik word ontroerd

waarom weent zij, vraag ik me af.

Heeft ze heimwee naar haar geboorteland?
Heb ik haar ongewild gekwetst?
Of merkte ik haar liefde niet?

 

 


PS.
Vele vele boeketten tulpen dansten hier al op tafel.
Maar nog nooit zag ik er eentje huilen.
Zij traant nu al twee nachten en twee dagen lang.

Ik heb keurig een serviette onder haar kelk gelegd
opdat de marmeren dame niet nat zou worden.
Van haar vallend verdriet.

Vanochtend heb ik een glaasje onder de tulp gezet. Om haar tristesse op te vangen.


PS.
In mijn stad staat 'de boom van groot verdriet'.
Hij overspant nog altijd de Naamsestraat.
De jaren en het studentenleed.

 

 

278833

 

Commentaren

Uvi,

De mauve tulp (of de ziel van Hebe ?)
heeft de 'goddelijke' dichter in jou herkend
en, zoals in de Oudheid, schonk ze je iets heel
kostbaars : haar nectar !
Geen tranen, geen verdriet... alleen maar
bewondering en liefde.

Elisabeth en Roger

Gepost door: e.de Witte | 30-04-16

Reageren op dit commentaar

Oei, Elisabeth,

nu laat je me schrikken.
Misschien is de tulp dan wel zoals ik momenteel:
slecht ziende... smile.

Ik wens jullie een mooie zondag.

Gepost door: Uvi | 01-05-16

De commentaren zijn gesloten.