16-04-16

Alsof ze Proust las

 

 

Voyage autour de mon jardin

 

Mijn tuin is ongemanierd en onbeschaamd.
Tussen de tulpen en de struiken,
bloeien de druivelaartjes blauw.

Als meisjes die hinkelen
tussen onbestaande perkjes.
Van hen hou ik schaamteloos lang.

En van die ene wilde roos
die met allure
op de herfst wacht.

Alsof ze Proust las. En Godot was.

 

 

 

PS.
Het grote doet pijn en verwart me.
Ik zoek zeepbellen.
Die wegdrijven. Stijgende sneeuwvlokken.

Ook al weet ik dat ze openspatten.

Maar ze zijn schitterend mooi: een ogenblik.
Laat mij ogenblikken verzamelen.
Zoals ik ze zie.

En zalig slapen in deze wereldvreemde gedachten.

 

 

277447

 

 

De commentaren zijn gesloten.