12-04-16

Als ik jou zie...

 

 

We passeerden mekaar op het bruggetje.
Hij stopte en sprak me aan, met een lichte aarzeling.
'Als ik jou zie...'

Ik werd al meteen ongemakkelijk voor wat kon volgen.
Want ooit al eens verward met een Hollandse charmezanger.
Wiens oeuvre me niet meteen aan Puccini deed denken.

'dan denk ik aan Neil Young. Ken je die?'

Ik had de naam al wel horen vallen.
En de voorbijganger gaf mij pro domo de nodige muzikale uitleg.
Hoewel ik niet direct bij 'the American Dream' aanleun,
leek deze 'lookalike' me nog mee te vallen.

Het had erger gekund.

Anderzijds, verliep ons gesprek toch in mineur.
Want ik bleek nu niet the lead singer te zijn, maar een simpele gitarist
op de achtergrond. Wat mijn kansen op groupies en hun benevolenties,
ernstig in gevaar bracht.

En zo loopt er toch altijd wat fout in mijn ondermaans bestaan.

 


PS.
Ik passeer de man al jaren. Brilletje à la John Denver. En een spits snorretje.
Hoe dikwijls heeft hij mij al willen aanspreken. En niet gedurfd.
Wat gaf hem vanmorgen de euvele moed om zich muzikaal te onbloten?

Misschien een liedje op de radio?

 

PS.
Groupies worden gewoonlijk bereid gezien zich aan te passen aan de levensstijl
van seks, drugs & rock-'n-roll.
Hun aandeel wordt dan vaak ook gezien aan de levering van seks.

Uit 'Wikipedia'

Sjonge, sjonge, waarom heb ik ook nooit gitaar gestudeerd!

  

 

https://www.google.be/search?q=neil+young+orkest&rls=...

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.