10-04-16

Het ongeluk. U kiest toch ook?

Hoe kijkt u naar vrije liefde?
"Mensen in een polyamoureuze relatie betalen daar de prijs voor. Wie jaloezie 'passé' noemt 'want we hebben iPhones en jaloezie is dood', kletst uit zijn nek. Je kunt niet zomaar de menselijke natuur heruitvinden."


U schrijft: 'Een affaire begin je zelden uit onverschilligheid jegens de eigen partner. Normaal gesproken moet je juist heel veel om die persoon geven, wil je de moeite nemen hem of haar te bedriegen.' Moeten we minder rigide omgaan met vreemdgaan?
"In m'n boek gaat één van de twee vreemd en het hele verhaal draait uit op een nachtmerrie. Jaloezie is een vreselijk iets, net als het breken van de vertrouwensband."

"'Ik hou van je en het betekende niets' is als een pleister op een houten been. Hoewel het soms de waarheid is, kunnen we dat onmogelijk plaatsen. Iedereen die al werd bedrogen denkt dat een misstap wel iets betekent. Waarom doe je het anders? En toch is het een geldige uitleg. We verliezen hoe dan ook. Of we nu overspel plegen of trouw blijven, we blijven op bepaalde vlakken ongelukkig. Kies gewoon op welke manier je ongelukkig wil zijn." 

 

De troetelbeer van de filosofenwereld schreef een nieuw boek. Weg van liefde doet de honderdduizenden Facebook- en Twitter-volgers van Alain de Botton (46) wellicht zwijmelen. Met ons had de knuffelfilosoof het over keukenruzies, slechte seks en elkaar 'baby' noemen.

Volgens de Botton staren we ons blind op vlinders.

 

Gisteren vloog er nog eentje over m'n tuin.
Een citroenvlinder.
Schoner metafoor kan ik niet bedenken.

Het huwelijk als een verwaarloosde tuin.
En de liefde uitgevlinderd als een citroen.
De oude man en de vlinder.

Zijn netje traag en slap.
Als een haan op de kerktoren.
Zonder wind.

Het wordt tijd dat mijn vlinders met pensioen gaan.

 


PS.
Ik snap niets van de vraag en de visie:

U schrijft:
'Een affaire begin je zelden uit onverschilligheid jegens de eigen partner. Normaal gesproken moet je juist heel veel om die persoon geven, wil je de moeite nemen hem of haar te bedriegen.'
Moeten we minder rigide omgaan met vreemdgaan?

Zijn deze mannen van een andere Planeet?
Of pas ontslagen uit de kleuterklas.
Van hun Ivoren Toren.

Wat een stelling!
Vreemd gaan omdat je jouw man of vrouw graag ziet?!
Hulp, ik ben niet meer van deze wereld.


PS.
Ik schrijf deze woorden onder de banale klanken,
lawaai, van een kinderprogramma op TV.
Mijn hersenen lijken wel op een lekkende kernreactor.

Misschien is dàt wel de reden dat ik me een alien voel.

PS.
Gisteren in de kliniek bij dochter op bezoek en geluisterd
naar het gesprek van haar buurvrouw-bedgenote. Aan de telefoon.

"Alleen op zondag tussen 2 en 5, als hij naar het voetbal gaat,
dan ben ik vrij. Mag ik doen wat ik graag doe.
Ik mag thuis zelfs geen familie ontvangen."

O, mijn God, voetbal een feest.
Mag het seizoen nog lang duren voor haar.
Zou het huwelijk ooit een feest worden?

 

 

 2769O9

 

De commentaren zijn gesloten.