04-04-16

Mijn uur

 

En het uur vraagt mij
te gaan slapen.
Je vuur is gedoofd.
En stom is je mond.

Maar hoe kan ik deze dag achterlaten.

Als ik weet
dat hij morgen niet terugkomt.
Hij heet ochtend. Na de nacht.
En is  anders.

Dan de dag die gisteren nog vandaag heette.

Ik kruip tussen de kier
van gemandateerde dichters.
Die zich welluidend ontrafelen.
Pluisjes van klanken.

Ze noemen dat poëzie.

 


PS.
Het is duister. En de poes van de buren
wacht eenzaam. Op het plein.
Ze staart naar de straat waarlangs ze zijn vertrokken.

Ze gaat gewillig mee naar haar bakje.
En likt aan Sheba.
Maar mist haar gezin. En heeft geen zin.

De nacht zal haar bewaren. Tot ik morgen haar buur ben.

 

http://www.vpro.nl/boeken/speel.WO_VPRO_3475851.html

 
www.vpro.nl
Dichterbij Marieke Rijneveld 14 maart 2016 . Als het land niet meer plat is, door Marieke Rijneveld. Iedere maandag verschijnt er op dit VPRO ...

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.