02-04-16

De naakte lezer

  

Le plaisir du texte de Roland Barthes

"Tout le monde peut témoigner que le plaisir du texte n'est pas sûr :
rien ne dit que ce même texte nous plaira une seconde fois;
c'est un plaisir friable, délité par l'humeur, l'habitude, la circonstance, c'est un plaisir precaire." 

 

 

Ik weet niet
hoe jij leest. En herleest.
Een boek of een bundel.

Een gazet.

Maar ik lees
met mijn gevoelens.
Van het moment.

Zo luister ik
naar een liedje.
En kijk ik naar een film.

Of de stad.

De ochtend
laat mij anders zien
dan de avond.

Een terrasje
als de stad ontwaakt
of als ze slapen gaat

het is telkens anders.

 

 

 

PS.
Dit principe werkt niet alleen voor het lezen,
maar zeker voor het schrijven.
Het lukt me niet vandaag.

Een naakte aap. Geprangd tussen opa en minnaar.

Er zit me wat dwars. Mijn schuldgevoel
souffleert mij onbehaaglijke gedachten. Vooral gevoelens.
Ik wacht op de dag. Om ze te ontmijnen.

Misschien helpen mijn vingers wel. Met wat scripta. 

 

Ik heb de dagbladen dichtgeslagen.
Het lijken wel aliens.
Ik ga me losweken van hen.

Onder klaterend water.

 

276088

De commentaren zijn gesloten.