31-03-16

Daar waar jij niet bent

  


kijk, ik span de draden al
voor de herfst
nu het nog kan

en de lente me laat leven

langs de rand
van onze stappen
naar hier

waar ik thuisbleef

omdat de verte
nergens verder is
dan hier in mijn gemis.

 

 

 

PS.
Dan kijk ik naar Eva Gerlach.
Hoor de grootsheid van haar eenvoud.
En weemoed valt. Over mij.

Met 'een verlangen naar ontroostbaarheid'.

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=uHpuWdsLO40

 

 

 

 275899

 

 

Commentaren

“Alles is ver. En de liefste dingen nog verder… “
HdC


En dan lees ik jou en voel het gemis.
Maar ingepakt door draden van de herfst lijkt het minder scherp.
Een zachte cocon van ingepakt verdriet.

Nina

Gepost door: Nina | 02-04-16

Reageren op dit commentaar

Mooi, Nina,
wat een mooie reactie. Ingepakt verdriet.

Daarstraks nog ontwaakte ik in een oude droom.
"Wie was ik? Wie ben ik?"

Ik worstel blijkbaar nog altijd met de vreemde man
die wakker werd in mijn bed...

dank, Nina, ...
ik veronderstel dat de enige uitweg,
aanvaarding is.
Van elk pakje verdriet.

mooie zondag.

Gepost door: Uvi | 03-04-16

De commentaren zijn gesloten.