26-03-16

Zonder papier

 

 

 

Gelukkig is dit wit
geen papier.
Er is geen twijg gestorven
voor dit nutteloze zwart.

 

 

PS.
Waarom toch blijf ik mij hier pellen. Als een ui.
Op m'n tafel ligt ongeveer een kilo papier.
Een loden alphabet van allemaal woorden.

De obesitas van de media.

En ik ben medeschuldig. Nietszeggend. Hier.
Mea maxima culpa.
Wanneer maak ik me onzichtbaar. Op deze vlek.

Verban ik mijn vingers. Naar een ongeschreven plek.

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.