26-03-16

Lichter

 

 
Het is ochtend en lente.
De zon is nog barmhartig.
Ze spint als een poes.

Hier op de grond en op tafel.

Ik lees in haar welbehagen
een droevig boek.
Over de dood van een man.

Haar man. Dat maakt veel verschil. Voor de schrijfster.

Rouwen. Ik denk aan:
'Logboek van een onbarmhartig jaar'.
Hoe overleven wij.

Jij en ik. De wereld.

 

 

PS.
Joan Didion - Het jaar van magisch denken.
Connie Palmen - Logboek van een onbarmhartig jaar.

PS.
Ik wou dat ik een vrolijk kind was.
Niet zo'n stoer jongetje. Maar een meisje met vlechten.
Hinkelend over het trottoir.

Zoals het kind op de cover
van dat boekje dat naast mij, op het nachtkastje, licht.
O, ik laat ze staan, deze tikfout.

Want ik wil lichter worden.

PS.
Ik ben het boekje gaan halen. Om te checken.
Het meisje hinkelt niet, is aan  het touwtje springen.
Maar heeft wel vlechten.

Alle poëzie dateert van vandaag. - Charles Ducal
Gedichtenessay - 2010

PS.
Ik schrijf mij lichter. Adem.

 

 

 275335

 

De commentaren zijn gesloten.