25-03-16

Met de kleur van papier

Ik herinner me de moeilijkheden die ik als kind had met het kleuren van de mens. Ik gebruikte geel, en roze en bruin, ik mengde de kleuren, maar nooit kreeg ik de kleur van de mens, al het andere kon ik de juiste kleur geven, De kleren, de huizen, de bomen en de lucht maar niet de mens, de huid van de mens.

Ik vond het frustrerend, kleurde de huid niet meer in, liet het de kleur van het papier.

 

Uit 'Het Witte potlood'   -

 

 


Als het regent. En de hemel
beschreven is met wolken van beton.
Waar vind ik dan mezelf terug.

Ik verlang naar de troost van woorden.

En voel me een pelgrim. Onderweg.
Op het wit. De camino naar iemand.
Gewikkeld in papier.

Maar ik verlies. De weg en de zin.

Een vrouw met de kleur van papier.
Misschien is zij wel het enige,
wat ik wil lezen. Een ongeschreven novelle.

Die ik zelf zal schrijven. Straks. Als zij hier binnenstapt.

 

 


PS.
Op mijn bureautje ligt het altijd binnen handbereik.
Mijn blauwe potlood met een wit gommetje.
Om zinnen aan te strepen. Of het te veel weg te vegen.

O, wat zou ik graag sommige dagen uitgommen.
Dagen van prikkeldraad.
Rondom Brussel en Parijs.

En steegjes van verlatenheid.

 

 

Commentaren

Hij is als mij, maar in een volmaakte versie, die ik nu nog niet zie, maar wel vermoed. (in verband met Goede Vrijdag)

Gepost door: marleen | 25-03-16

Reageren op dit commentaar

dag Marleen,

en je bedoelt juist ...?

Gepost door: Uvi | 25-03-16

Algemeen: vandaag, kreunt de wereld van onvolmaaktheid, het stukje van de puzzel ontbreekt ... Zalig Paasfeest, Uvi

Gepost door: marleen | 25-03-16

Reageren op dit commentaar

zalig Pasen, Marleen.

Gepost door: Uvi | 26-03-16

De commentaren zijn gesloten.