18-03-16

Mijn kleine wereld

 

De essentie is dat een goede roman tijd en wereld altijd weet in te koken tot het persoonlijke. Ze hoeven niet geëxpliciteerd te worden, de lezer moet ze wel voelen trillen in verhaal en personage. Het gebeurde heeft bij voorkeur de dichtheid van een atoom. Of waarom proza op z’n best ook altijd ‘poëzie’ is. Ga maar na hoeveel wereld er in een verhaal van Raymond Carver, Lydia Davis of George Saunders zit.

Zat er wel genoeg wereld in uw Ungeduld des Herzens? Mocht het ooit geknaagd hebben, meneer Zweig: het was niet nodig. In uw exploratie van die ene ziel staat op elke pagina minstens een zin met een hoog existentieel soortelijk gewicht. ‘Moed is vaak niet meer dan omgekeerde zwakte’, bijvoorbeeld. Of het nu 1914, 1939 of 2016 was en is: u nam feilloos de pols van de tijd.

Uit 'Briefgeheim'

 

  

De grote wereld
is voor mensen als Rik Torfs.
En andere grootheden.

Zij verkleinen het universum tot leesbare zinnen.

Zelf zap ik weg
van de tv, radio en krant.
Tot aan mijn dagelijks bestaan.

Ik kan amper overleven in de lichtheid of de helaasheid ervan.

 


PS.
Meer dan eens heb ik de erudiete Professor horen zeggen (media)
dat hij niet houdt van onze Vlaamse kneuterige dichters.
Die de keukentafel al vlug als de landkaart voor hun veldslagen zien.

Gisteren nog zag ik een docu op Canvas over een dorp van toen.
In de Kempen.
De kippen kakelden. De processie stapte nog plechtig door de straten.

De wereld was niet groter dan de zakdoek van een boer.

Ze kenden malkander. Geboren en getogen in die vergeten plek op aarde.
De gesprekken gingen over het tuinmuurtje heen, hun porei en tomaten.
God woonde tussen hen. En zag dat het goed was.

Het geluk zinderde. Zoals de hitte over de horizon. Als het zomerde en de oogst klaar was.

PS.
Neen, ik zou niet meer terug kunnen naar deze voltooid verleden tijd.
Van het geluk.

 

 

http://uvi.skynetblogs.be/tag/rik+torfs

 
uvi.skynetblogs.be
De onvoltooid verleden tijd van gemis en verlangen Jongetje kijkt naar buiten. En naar binnen. Tussen gisteren en morgen.

 274529

 

08:33 Gepost in Dagboek | Tags: rik torfs | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

Commentaren

Malkander ... lang geleden dat ik dat ouderwets woordje, nog gelezen of gehoord heb. Roept eenvoud en goedheid op. Graag gelezen*

Gepost door: marleen | 18-03-16

Reageren op dit commentaar

jawel, Marleen,

ik hou van archaïsche woorden. Binnenkort zijn ze weer hip en modern.

Mekaar + elkander = malkander.

Mooi weekend.

Gepost door: Uvi | 19-03-16

De commentaren zijn gesloten.