16-03-16

Niets is nog wat het was

 

 


Ik leg je hier
te vinden
tussen het riet

van m'n wiegende woorden

amper bedekt
onder
het warme wit

mijn kleine narcist

hoe goed
ken ik je dromen
je gemis

en het verlangen in je verloren later.

 

 


PS.
Etiket.
Zo vlug kleeft 'men' een definitie op de mens.
Man of vrouw. Kind nog.

Zodat hij 'iemand' wordt.

Afgebakend en herkenbaar.
Gewikt en gewogen.
En dan misschien... te verwaarlozen.


PS.
Maar ik ben gelukkig.
In min of meerdere mate. Al naargelang.
Er rest mij nog één ding, tijdens deze oude dagen: aanvaarden.

Wie ik ben en was.

 

 https://www.youtube.com/watch?v=AkUVfOb__dQ

 
 
www.youtube.com
Elisabeth Schwarzkopf sings "Wiegenlied" op 41 No 1 by Richard Strauss London Symphony Orchestra George Szell, conductor 1969

 

 

 

 

 

274334

 

De commentaren zijn gesloten.