14-03-16

De imaginaire tuin

Er lopen veel rode draden door het oeuvre van Willem Elsschot en het leven van Alfons De Ridder. Zijn leven en werk tonen ons dat onze voortuin er doorgaans veel fraaier bij ligt dan onze achtertuin. Wat we van onszelf laten zien, is wie we zouden willen zijn, of minstens wie we in de ogen van de anderen willen zijn. Het is ons bestaan in een droom. In onze achtertuin kweken we de genoegens die niet in dat plaatje passen en die we het liefst aan het zicht onttrekken. We beleven er ons bestaan naar best vermogen, niet altijd even fraai. Het bestaan van Elsschot balanceerde tussen droom en daad, net zoals dat van vrijwel alle mensen: streven naar het goede en onvermijdelijk moeten toegeven aan het kwade.

Uit : "Essay De vele gezichten in leven en werk van Willem Elsschot"

De deugd van de hypocrisie

 

Mijn hypocriete beukenhagen.


Gelukkig heb ik alleen maar een achtertuintje.
Ik vrees dat mijn voortuintje
er even chaotisch en aanstootgevend zou bij liggen.

Het past werkelijk niet binnen de wetten van de Groene Bijbel.

Een uit het Nest gevallen tuintje.
Zo zou je ernaar kunnen kijken.
Als deugdzame buur. Of toevallige voorbijganger.

Dit schrijf ik, denkend aan mijn beukenhaag, zaliger gedachtenis.

Veertien dagen geleden leefde ze nog. Toen werd mijn droom door de daad ontbladerd. Met een kettingzaag. En zonder wettelijke bezwaren.
Mijn tuin is nu eerder een kerkhof. Afgeboord met geraamtes.

Van mijn vermoorde beukenhagen.

Ik herinner me nog hoe de wind hun vleugels
optilde. Als overvliegende zwanen.
Het zuchten van hun gefrazel. Tijdens hun laatste lentedagen.

Het blijkt nu het gezang geweest te zijn van stervende zwanen.

 

PS.
Een bijkomend voordeel aan mijn toenmalige beukenhaag,
was dat ze onze hypocrisie voorzichtig toedekte. Als een bezorgde moeder.
Ze was voldoende hoog om ons te beschermen tegen onbeschaamde blikken.

En in haar wuivende lijn, naast een weggetje, verborg ze een bouwvallig tuindeurtje
waarlangs Mrs. Jones kon binnenglippen. Als ze weer eens
zou komen of gaan.

Ze waren veel meer voor ons dan zo maar losbandige hagen.
 

 274172

 

De commentaren zijn gesloten.