06-03-16

De pöezie van de straten

 
Hun hakken maken de straten wakker.
En hun blikken likken aan de gevels
alsof ze hun verhalen willen lezen.

Vreemde talen spreekt mijn stad.

In de ochtend. Na de croissants en de beslapen lakens.
Met verse ogen zie je meer dan de inheemse stedeling.
De poëzie van een vreemde stad is nog ongelezen.

En hapert aan je ogen. Haar woorden bekoren nog je onwetende oren.

 

 

PS.
Het valt me op. Hoe toeristen de muren betasten.
Als blinden.
Terwijl onze bewoners al slapend door de straten sporen.

Pendelaars van hier naar daar. Slaapwandelaars.
Naar ergens of nergens.
Oculos habent sed non vident.

Hoe dikwijls zou ik dat in illo tempore gehoord hebben.

 

PS.
Mijn toeristen slapen nog. Drie. Eén annuleerde.
Ze hoeft geen annulatiekosten te betalen.
Opa kok en afwasser, (en apotheker) heeft minder werk.

Het was hier gisterenavond een plezierige metamorfose.
Een buurmeisje begon de Afrikaanse wortels uit het haar
van m'n grote kleindochter  te trekken. Van donker krullend naar sluik Europees.

Zelf zie ik liever dat zwarte continent in haar kapsel. Maar misschien is dat wel omdat
op mijn 'continent' de erosie ongenadig de beplanting epileerde.
Tot aan de 'kardinaalskring'.

 

273307

De commentaren zijn gesloten.