20-02-16

Staartdelingen, poëzie tot na de komma


Dat wil ik nog altijd, maar dan moet ik eerst de staartdelingen na de komma
onder de knie krijgen.

Anders gezegd, toen en daar is het begonnen: hoe ik graag naar oude plaatjes van wetenschappers kijk.
Maar ook naar al die fabelachtige illustraties en simulaties van ons heelal.
Van de zonnewijzende Anaximander tot de zopas ontdekte ‘rimpelingen van de ruimte’,
de door Einstein voorspelde zwaartekrachtsgolven.

Een van de fraaiere verbeeldingen van die rimpelingen toont een grote,
hevig stralende bol die in een fluogroen geruite matras een diepe deuk veroorzaakt,
alsof er een astronomische kont in plaatsneemt, terwijl wat verderop Moeder Aarde toekijkt.
 
Die plaatjes zijn even ‘werkelijk’ als de voorstellingen van het paradijs, maar net daarom.

Uit 'Reflector'  - Bernard Dewulf ziet een beeld en denkt aan kunst.
Gloed
20 februari 2016 - Weekblad - DS

 


Hoewel het al laat is
in de vroege ochtend
en het licht vermoeid uit de hemel valt,
begin ik eraan.

Vingeroefeningen.
Voor mijn gedachten. Zopas lazen
mijn mistige ogen in het Weekblad.
En dan worden mijn vingers wakker.

Het papier glansde digitaal.
Terwijl het zo licht
als licht was. Romig zelfs.
Als haar strakke blanke huid.

Die lees ik ook graag.

 


PS.
Staartdelingen tot na de komma. Het is aan mij voorbij gegaan
in dit leven. Ik durf er niet aan terugdenken.
Alsof ik er door overwoekerd zou worden.
Terwijl mijn weemoed dat al doet. Des avonds ...

Maar kijken tot na de komma, dat kan ik dan weer goed.

Als ik de poëzie lees van mijn stad. Haar verpauperde vitrines.
Doch ook haar rijkdom aan studenten.
Hoe zij klikklakken over de markten. De Grote en de Oude.
Maar vooral als ze roekeloos de wind tarten. En hun evenwicht.

Wanneer de botten bloesem worden. En zij waaierende vlinders op een fiets.


PS.
De gloed brandt nog in mijn oude knoken. Terwijl de winter zachtjes sterft,
voel ik de lente in mijn botten. Nog steeds.
Alsof de begeerte plotsklaps zomert in mijn belegen body.
Enerzijds ben ik lichtjes beschaamd, anderzijds zwaar content.

Dat ik nog mag voelen: de gloed van het leven.

 

271540

Commentaren

De Standaard dan toch wel nog?
En de korte zinnetjes van Bernard Dewulf. Een wolf die nooit boos lijkt te worden.

Prettig weekend, Uvi!

Gepost door: martin pulaski | 20-02-16

Reageren op dit commentaar

wel Martin,

digitaal dankzij Mrs. Jones, maar alleen Dewulf en Torfs
en sporadisch nog een of andere poëtische of erudiete ziel ...

geniet van je vrije tijd.

Gepost door: Uvi | 20-02-16

Fascinerend, die Mrs. Jones. Is ze verwant met Mr. Jones?

Gepost door: martin pulaski | 26-02-16

Reageren op dit commentaar

wel, Martin,

alleszins qua nick met de deze:

https://www.youtube.com/watch?v=mWOTdt9Bovk

Een jong blaadje, tenminste voor een oude bok van 75. (min 15).
Maar dit is een te lang verhaal...

tussen pen en papier (pot en pint, is niks voor mij) zou ik je dat kunnen uitleggen..

Gepost door: Uvi | 26-02-16

De commentaren zijn gesloten.