17-02-16

Het minimalistisch genot van wit

 


Wie een beetje hip wil zijn, leeft in zo’n decor, dat zich moeiteloos leent tot simpele,
abstract aandoende foto’s die er wat zen-achtig uitzien.
Strakke lijnen, volkomen afwezigheid van kleur. Alles zwart-wit.
Geen enkel voorwerp staat op zichzelf of heeft een verleden.
Ellenlange aanrechten, onbevlekte keukens, trappen zonder leuning en
dienstvaardige schilderijen bepalen de ruimte.
Onbegrijpelijk hoe weekendbijlagen van kranten met die treurige vergezichten blijven uitpakken,
zeker in de winter, wanneer het buiten ook nog eens grijs is,
en je niet de tuin in kunt spurten om tussen genereuze bomen de echte wereld terug te vinden.

Aanvankelijk had het minimalisme een elitair bijsmaakje. Je moest er een beetje rijk voor zijn.
Huizen stonden in ruim bemeten tuinen waarin symmetrisch aangeplant
en streng gekortwiekt struikgewas het beheerste lijnenspel vervolledigde.
Maar vandaag worden zelfs illusieloze rijwoningen omgebouwd tot paradijsjes van minimalistisch genot,
al hapt in een eng hoekje de badkuip moeizaam naar adem
en blijft het panoramische uitzicht beperkt tot een witgeschilderde blinde muur,
waarachter de buren hun eigen ellende beleven.


Uit 'Minimalisme' - De Standaard
15 februari 2016  | Rik Torfs

 

 

Het minimalistisch genot van wit

het wordt weer schrapen
en schrappen
het weelderige verzaken
en het ascetische verlangen

het wit wit laten

leesbaar als het rijp
op de vroege takken van een winterochtend
het licht dat likt
aan de schuivende schaduw

tot het wit er volledig ligt, volmaakt ongeschreven.

 

PS.
Waarom schrijf ik zo zwaar beladen,
vraag ik me af.
Ik benijd de schrijvers die hun woorden
snoeien tot aan hun glashelder gewicht.

Ik vrees dat het de tijd is. Mijn opgetelde jaren.
En mijn verouderde vingers.
Barok wordt nooit een minimalistisch gedicht.


PS.
Sommige dichters schilderen een naakte schouder
tot vrouw. Pars pro toto.
Hoe het licht haar helder tot een gedicht belicht.

Terwijl ik haar ontleed en ontkleed
tot op het barok van haar weelderige ornamenten.
En haar alphabetisch vermink.

Van a tot z.

 

271312

 

17:21 Gepost in Dagboek | Tags: rik torfs | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.