16-02-16

Witregels

 

 


maar zie,

ik red je uit je hopeloze ogen
sprenkel lust
over het licht van je ochtend

en bewaar de avond
voor later
als je weemoed valt

tussen gemis en verlangen.

 

 

PS.
En dan lees ik een tekst.
Op een vertrouwd Blog, waar de schrijfster
zich niets aantrekt van teller of commentaren.

Maar zichzelf neerschrijft
als de tijd daar rijp voor is.
Denk ik.

Zij inspireert mij meermaals.
En dan schrijf ik wat.
Zoals hierboven.

Maar ik ken haar niet.

 

De commentaren zijn gesloten.