08-02-16

En of het zo door kan gaan

 

 
Als ik schrijf, kom ik thuis.
Leonard Nolens.

De dichter stapt onder een paraplu
door de regen. Door de dreef.
De camera schrijft poëzie.

Wandelt als een poedel met hem mee.

De beelden worden geschreven.
Sonnetten
lekken uit het alphabet. Van de verbeelding.

De dichter is een gedicht.

 


PS.
Alles is al gezegd. Maar alles wat al gezegd is,
zeg ik op mijn manier.
De dagelijkse afzondering. Het is geen tucht waaraan je je onderwerpt.
Het is verlangen.

Leonard Nolens.

http://www.canvas.be/video/dimitri-van-zeebroeck/2015/leonard-nolens#.Vfp5yrbbTBc.facebook

 


PS.
Uit 10.243 inzendingen werd vanavond in de Stadsschouwburg Amsterdam
het gedicht ‘En of het zo door kan gaan’ van de twintigjarige Else Kemps uit Malden
bekroond met de hoofdprijs van € 10.000.

 

En of het zo door kan gaan

Het verschil tussen wachten en verwachten leerde je
van een kat die twee keer van huis liep en maar één keer terugkwam.

Je denkt aan de zuurstoffles die je opa kunstmatig in coma hield.
Of het zo door kon gaan, vroeg je tante steeds, en op Google Maps

heeft zijn fiets nog drie jaar voor de deur gestaan. Daarna was er
S, de man die zei niet verder te willen en daarom al die tijd gebleven is.

’s Nachts vertel je hem over de keer dat iemand je uitschold
voor ‘hoer’ omdat je stilstond op een zebrapad. Alles wat hij zegt

is dat ‘lopen’ in het Russisch twee werkwoordsvormen heeft,
afhankelijk van of men een bestemming heeft of niet.

 

Uit het juryrapport:

'Dit gedicht kenmerkt zich door een efficiënte compositie in woord en beeld,
bijzondere humor en het talent om iets groots op laconieke toon aan de orde te stellen.
De beelden zijn terloops geformuleerd, waardoor het gedicht bijna even grijpbaar als ongrijpbaar is.
De prijsuitreiking van de Turing Gedichtenwedstrijd in de Stadsschouwburg Amsterdam
vormt de afsluiting van de Poëzieweek 2016.' 


PS.
Dure woorden. Per letter.
Parlando trop parlando.
Ik heb het moeilijk met dit soort hedendaagse poëzie.
 
Ben dan ook veel te oud ... voor dit terloopse talent.

 

 

Commentaren

Persoonlijk vind ik het wel veel inhoud hebben. Het bevat heel wat hedendaagse vragen met inderdaad een komische noot gebracht.
Vind dit zelfs heel wat beter en duidelijker dan dat van Ruth Lasters wat meer de onzekerheid van deze tijd weergaf, niets meer duidelijk durven zeggen?

Alhoewel zweverige, romantische, melancholische poëzie ook zijn plaats mag hebben dit toch veel krachtiger.

Misschien ligt het bij U gevoelig omdat er natuurlijk de vraag "euthanasie" en "dood" sterk in verweven is?

In 2015 hebt U me alvast op het spoor van Leonard Nolens gezet, zijn "vermoeidheid" schrijf ik ondertussen wel niet meer dagelijks, wat ik de eerste maand wel deed, nu toch minstens nog 2 à 3 keer per week naargelang. Kwestie om elk woord en lidwoord eens op de juiste plaats te krijgen ;-) .

Als je dan aan het opruimen bent vind je soms schatten die plots samen horen. Ooit een geschenk uit de hemel ;-) :-) , een boek "tussen droom en daad" achtergelaten door een cliënt, na drie weken vernietigd zou worden, kunnen redden en zelf mogen houden. Nu eens tijd om te lezen en vind je er heel wat namen in terug.
Zo ook "krop" van Nolens wat me redelijk eigen ervaring lijkt? Toch erg als mensen niet in staat zijn, tenzij bepaalde periodes in hun leven, om zoveel mooie dingen in het leven te kunnen zien? "Het leven is niets, het is niets" schreeuwt wel in heel dat gedicht en er is zoveel, teveel om te ontdekken in allerlei kleine dingen.

De naam Anna Bijns, Alice Nahon en Hadewijch vond ik even later ook weer terug in een brochure vrouwenwandeling te Antwerpen, die kleine aangename toevalligheden die zich plots samen voordoen en zin hebben.

Fijne dag alvast met niet teveel zorgen om nageslacht.

Gepost door: greetje | 09-02-16

Reageren op dit commentaar

Persoonlijk vind ik het wel veel inhoud hebben.


Goedemorgen greetje,

Persoonlijk. Juist.
Iedereen leest anders. Verwacht ook wat anders.

Ik stam uit de tijd van de poëzie van kerels als Herman de Coninck,
Herman van Vliet, Paul Snoeck, Dewulf en Ducal, Kopland enzoverder...

Iedere generatie schrijft en leest anders.
"Alles" is voor mij gerelateerd aan:
vorm en inhoud, schoonheid en ontroering.

Ieder zoekt maar zijn eigen wegeltje...

nog een mooie dag.

En dank voor je laatste noot.
IK ben een struisvogel. Tijdens de week.
IK hoop dat hij niet wakker wordt...

Gepost door: Uvi | 09-02-16

Reageren op dit commentaar

Zo "persoonlijk" was het nu ook weer niet. Het herinnert me aan een recent gesprek in ziekenhuis - een man tekort aan zuurstof er voor een kuur kwam om weer enkele dagen verder te kunnen - een andere man met zelfde probleem (al dan niet kanker?, zo intiem begin je daar niet over te praten met wildvreemden, zeker niet als ze zelf naar enige humor zoeken)de tweede man deed nog vrijwilligerswerk in het ziekenhuis (moedig, bewonderenswaardig)- zij kenden elkaar en de ene man zei dat hij niet zo zeer schrik had om te sterven wel om te stikken...dit gedicht roept dan alle ambivalente vragen, gevoelens, bedenkingen boven over al dan niet "vrijwillig levenseinde en toepassing ervan".

Als buitenstaander kan je er over filosoferen, strikt genomen blijft het een persoonlijke zaak, alhoewel wettelijke kaders en ethische gesprekken noodzakelijk zijn en blijven.

Ambivalentie in heel deze materie "het twijfelen" wel degelijk een gezonde ambivalentie omtrent heel deze delicate kwestie.
Zo ben ik pro en contra de heer Distelmans, soms misschien te gemakkelijk, anderzijds noodzakelijk? Met Marieke Vervoort, tegelijkertijd moedig, anderzijds weer het absoluut willen laten lijden en teveel als voorbeeld rolmodel naar voren schuiven, als noodzakelijk iets? Oh zo typisch gekoppeld aan de Christus figuur als voorbeeld!!! ... Water & vuur in een constante kritische vraagstelling en twijfelen.

Vraag die ik me hier bij stel, de positieve ervaringen met betrekking zelfhypnose en meditatie indachtig, of je je er kan aan overgeven? Ook hier de angst van het ogenblik, laten voor wat het is en net meedrijven, als je geen schrik hebt om te sterven, het moment aanvaarden en zelfhypnose toepassen?

Sorry, voor de ernst van het onderwerp... ben niet groot gebracht met poëzie en de meesten in mijn ruime omgeving zullen er eerder hun neus minachtend voor optrekken.

Heb het uitgerekend en als ik niet fout geteld heb is het nog net geen 20 euro per letter (519 letters), punten, trema's en komma's niet meegerekend. In vergelijking met wat sommige voetballers per week verdienen peanuts en dan worden politici ver onderbetaald lijkt me? Zeker in dit apenland wat "België" (dat eigenlijk al een tijd niet meer bestaat) is.
Je kan zo aan voetbal alleen nog maar meer een hekel krijgen, als een van de meest corrupte sporten ter wereld... panem et circences?

Gepost door: greetje | 10-02-16

Reageren op dit commentaar

tja, het leven is complex ...

Gepost door: Uvi | 10-02-16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.