01-02-16

De stem van haar hakken

 

 

Zoals papier wacht

nog onbeschreven en zonder zin
zo luister ik
naar de avond

geluid met betekenis

stappen door het duister
het ritme en het timbre
van de pas

de stem van haar hakken.

 


PS.
Zaterdag en ik wacht.
Op vier kleinkinderen. De jongste een meisje van zeven.
Voor de eerste keer zal ze hier slapen.
Samen met haar nichtjes. En die grote neef van 1.83 m.

Opa+4
Ik word alweer een verzameling van nageslacht.
En dat op mijn bijna 75.
Ik kan de negenproef niet meer maken.

Maar het blijft een 'lichte beproeving' van mijn bestaan.

PS.
Ik schrijf terwijl ik wacht.
Maar een kleindochter verandert al vlug.
In een vrouw.
Onderhuids en ondermaans blijft opa hardnekkig een oude minnaar.

 

 

269841

 

De commentaren zijn gesloten.