28-01-16

de verboden partituur

 


Zij kromt zich
als een cello
tegen mij aan

ik hoor het largo
van haar dijen
over de partituur

van haar komen en haar wijken

haar syllaben splijten
onder het hijgen
van het strijken

straks zwijgen de muren weer
als we wegdrijven
uit de gehavende lakens

van ons lamentoso.

 

PS.
Ach, het is maar één dag gedichtendag.

Vandaag worden woorden overmoedig.
Voor even
duurt nu langer dan eeuwig.

Pour toujours.
Soms als un jour.
Heel even.

269562

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.